Είναι ο "ιθύνων νους" του σκανδάλου με τα δομημένα ομόλογα. Φοβάται προφυλάκιση και άλλαξε δικηγόρο. 20 εκ. ευρώ η προμήθεια. Τρέμει τις αποκαλύψεις πρώην κορυφαίος υπουργός της ΝΔ
Από τον Στάθη Παλαιολόγο ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ . Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες μας, για την μεθεπόμενη Δευτέρα 22 Μαρτίου έχει κληθεί να απολογηθεί για το σκάνδαλο του δομημένου ομολόγου μαμούθ, των 280 εκατ. ευρώ, ο Γιώργος Παπαμαρκάκης ο οποίος στο κατηγορητήριο χαρακτηρίζεται ως ο "ιθύνων νους" του σκανδάλου. Ενδιαφέρον έχουν και οι πληροφορίες ότι ο 40χρονος κ. Παπαμαρκάκης διέκοψε τη συνεργασία με τον δικηγόρο που είχε μέχρι τώρα, γεγονός που δείχνει ότι εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να ακολουθήσει μια άλλη υπερασπιστική γραμμή. Μέχρι τώρα, υποστήριζε ότι...
όλες οι κινήσεις του είχαν καθαρά επενδυτικό χαρακτήρα και ότι δεν υπήρξε καμία παρανομία ή διακίνηση μαύρου χρήματος. Τα δεδομένα έχουν αλλάξει όμως μετά την πρόσφατη προφυλάκιση των Σοφοκλή και Θεόδωρου Πρινιωτάκη καθώς και του Γιώργου Αποστολίδη της "Ακρόπολις Χρηματιστηριακή" με τους οποίους είχε συνεργαστεί για τη διακίνηση του ομολόγου. Ήδη άλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι γνωστός πρώην κορυφαίος υπουργός της ΝΔ κυριολεκτικά τρέμει μήπως γίνουν αποκαλύψεις που θα τον εμπλέκουν με πολύ άσχημο τρόπο στο σκάνδαλο. Ο Γ. Παπαμαρκάκης σίγουρα θα ερωτηθεί και θα πρέπει να απαντήσει για τις πολιτικές του σχέσεις ενώ δεν θα είναι έκπληξη αν έχει την ίδια τύχη (δηλαδή προφυλακιστεί) με τους άλλους τρεις. Για τη διακίνηση του ομολόγου ο Γ. Παπαμαρκάκης χρησιμοποίησε την εταιρεία του North Asset Management, που μεσολάβησε εισπράττοντας προμήθεια περίπου 20 εκατομμυρίων ευρώ. Από αυτά τα χρήματα σε λογαριασμό της Morgan Stanley (θεματοφύλακας του ομίλου Παπαμαρκάκη) απέμειναν τα 11 εκατομμύρια ευρώ. Πού πήγαν τα υπόλοιπα; Ο Γ. Παπαμαρκάκης θεωρείται το πρόσωπο που μπορεί να αποκαλύψει και πώς διοχετεύθηκαν τα 2,4 εκατ. ευρώ που «σήκωσε» με βαλίτσα ο πρόεδρος της "Ακρόπολις" Γ. Αποστολίδης ενώ οι Πρινιωτάκηδες ήταν αυτοί που θα εξασφάλιζαν τους πελάτες για να αγοράσουν το συγκεκριμένο δομημένο ομόλογο...
Κύριοι, δεν θα κάνετε κάποια αναφορά για το γεγονός ότι εν μέσω οικονομικής κρίσης και θυσιών από όλους τους Έλληνες, τα "προκριματικά" της Eurovision πραγματοποιούνται με όποιο κόστος κι αν είναι αυτό;;; Πού πήγε τελικά η λογική σε αυτή τη χώρα;;; Γιατί δεν θα μπορούσαμε έστω για μία χρονιά να μη λάβουμε μέρος σε αυτή την πανευρωπαϊκή γιορτή;; Με εκτίμηση, Σαμαρά Νατάσα (πρώην) υπερήφανος πολίτης αυτής της χώρας
, Πέταξαν clopy από σέρβικα ακούσματα, έδωσαν μία οριεντάλ νότα (μπορεί και δύο, μην σας πούμε ψέματα) κότσαραν και μία ελληνική γλετζέδικη λέξη όπως το "OPA" (το γράφουν και στα αγγλικά τρομάρα τους) και πάνε για Όσλο. Ο Γιώργος Αλκαίος και οι Φίλοι του (το ότι δεν θυμόταν τα ονόματα των φίλων του είναι λεπτομέρεια) -που έτσι όπως τους είδαμε μάλλον μπαλέτο του είναι- κέρδισαν στην Ελληνική Eurovision με ένα τραγούδι που κατά την άποψη μας είναι σκέτη ηχορύπανση. Πολύ κρίμα να διεκδικεί την ανάκαμψη της καριέρας του ο Αλκαίος με ένα τέτοιο συνονθύλευμα. Ο άνθρωπος που μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 90 είχε πει μερικά...
πολύ ωραία τραγούδια και είχε παρουσιάσει εξαιρετικά για τα δεδομένα των μπουζουκιών προγράμματα τα τελευταία χρόνια είναι φάντασμα του παλιού καλού μουσικού εαυτού του. Ούτε στο ξεκίνημα του όταν έκλεβε το "DiDi" για να το κάνει "Τι Τι;" (με αποτέλεσμα να γίνει το ανέκδοτο της παρέας και όταν έπαιζε το κομμάτι όλοι να λένε " Τι τι, ρε μαλάκα;") δεν ήταν τόσο χάλια. Οι εποχές που ερμήνευε "μαρμάρινα φιλιά" κλπ πέρασαν ανεπιστρεπτί Το ότι κέρδισε στον Ελληνικό τελικό για την γιουροβιζιόνα δεν σημαίνει τίποτα. Δεν έγινε και πάλι ο καλός καλλιτέχνης που ήταν την περασμένη χιλιετία. Γνωρίζουμε το κοινό της eurovision στην Ελλάδα. Αλλά ακόμα και γι αυτό το πολυ vanila κοινό υπήρχαν πιο αξιόλογα τραγούδια. Ή ας πούμε υπήρχαν τραγούδια. Γιατί το OPA είναι μόνο για να χορεύουν αρκούδες στα πανηγύρια. τώρα πως βγήκε; Σηκώνουμε τα χέρια ψηλά! Κρίμα για την κατάντια του Αλκαίου, σε παλιά προγράμματα του οποίου περνούσαμε σούπερ. Αν το ότι πήρε αυτή τη νίκη τον κάνει να αισθάνεται πετυχημένος τότε ας βάλει να ακούσει τα παλιά cd του και μετά να κοιταχτεί στον καθρέπτη. Τότε θα καταλάβει.
Ας στέλναμε τον Πασχάλη... Πιο μεγάλο σουξέ θα είχε. Τουλάχιστον έχει και ένα εξώγαμο... Ο Αλκαίος, τι έχει που δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του; Ξεπεσμός... Ακούστε και το τραγούδι...Χαλάλι σας!
Τι αποκαλύπτει νέο γκάλοπ της Public Issue Τρίτος στην "καταλληλότητα" για την πρωθυπουργία ο Αντ. Σαμαράς!
Προβάδισμα του ΠΑΣΟΚ στην πρόθεση ψήφου με ποσοστό 47,5% έναντι 30,5% της ΝΔ καταγράφει το βαρόμετρο του Μαρτίου της Public Issue, για τον ΣΚΑΪ και την Καθημερινή. Ακολουθούν το ΚΚΕ με 7,5%, ο ΛΑΟΣ με 6% και ο ΣΥΡΙΖΑ με 5%. Καταλληλότερος πρωθυπουργός είναι, σύμφωνα με την έρευνα, ο Γιώργος Παπανδρέου με ποσοστό 49% και ακολουθεί ο Αντώνης Σαμαράς με ποσοστό 19%, ενώ το 22% απαντά «κανένας από τους δύο».
Όσοι, για τους πολιτικούς, Αμφέβαλαν πως κλέβουν, Ίσως να έχουνε πειστεί Τώρα, που μας ληστεύουν.
Γιατ’ όλα τ’ άλλα σκάνδαλα Μοιάζουνε με αστεία Μπροστά στην τόσο άγρια Την τωρινή ληστεία. Όσα τα κλεφτοκόμματα Από το κράτος κλέβουν Με ληστονόμους ύστερα...
Απ’ το λαό τα παίρνουν
Των ρετιρέ τη λαμογιά «Τσίμπάνε», για τα μάτια… Και κάνουν τη φτωχολογιά Συντρίμμια και κομμάτια.
Αυτοί, που προσδοκούσανε Να πάρουνε αυξήσεις, Εισπράττουν τώρα απανωτές Κι άγριες εξαπατήσεις
Αυτοί, που βάση στων ψευτών Τις διαβεβαιώσεις Δώσαν, εισπράττουν των μισθών Οδυνηρές εκπτώσεις.
Αυτοί που σοσιαλισμό Προσμένανε να ιδούνε, Τον πιο στυγνό το φασισμό Τώρα θα υποστούνε.
Τα περί διαβουλεύσεων Είν’ άθλια παραμύθια, Αφού φιμώνουν στο ιντερνέτ Κάθε φωνή γι’ αλήθεια.
Και ύστερα απ’ την άγρια Σε βάρος μας ληστεία Θα ’χουν το θράσος να μιλούν Και γι’ αξιοπιστία…
Τόση όμως και μεγαλύτερη Μας πρέπει τιμωρία, Αφού αμετανόητοι Μένουμε στη μωρία…
. Κι ενώ όλα έδειχναν ότι η Ελλάδα δίνει τη μάχη της για τη διάσωση της οικονομίας της με ενωμένο το εσωτερικό μέτωπο -μιλώ κυρίως για τα δυο μεγάλα κόμματα εξουσίας- τα τελευταία 24ωρα βλέπουμε το μέτωπο αυτό να παρουσιάζει ρήγματα και τελικά να κατεδαφίζεται. Η πρόσφατη συνάντηση του προέδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά με τον Υπουργό Εργασίας Ανδρέα Λοβέρδο επιβεβαίωσε ότι η συναίνεση για την αντιμετώπιση του πρωτοφανούς οικονομικού προβλήματος, δεν υφίσταται πια. Ο λόγος είναι πολύ πιο απλός από όσο πολλοί πιστεύουν. Η σωτηρία της ελληνικής οικονομίας έχει αποφασιστεί από...
τις μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης, καθώς μια ενδεχόμενη στάση πληρωμών από το ελληνικό Δημόσιο θα οδηγούσε το ευρώ σε κατάρρευση παγκοσμίως. Το αντίτιμο της σωτηρίας είναι τα μέτρα που ανακοινώθηκαν προ καιρού -η πρώτη δόση- και τα νέα μέτρα που ανακοινώθηκαν στις 3-3-2010 -η δεύτερη δόση. Ποια πολιτική δύναμη θα ήταν ρπόθυμη να “μοιραστεί” το πολιτικό κόστος αυτών των μέτρων με την κυβέρνηση; Προφανώς καμιά! Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Αντώνης Σαμαράς, πήρε τις επιβαλλόμενες αποστάσεις από την κυβέρνηση για έναν πολύ απλό λόγο: Γιατί η χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας δεν αποτελεί πια μια από τις πιθανές εξελίξεις, γιατί το μόνο -σοβαρό, αλλά όχι προς θάνατον- διακύβευμα είναι όχι ΑΝ θα δανειστούμε, αλλά ΠΟΣΟ ΑΚΡΙΒΑ θα δανειστούμε, συνεπώς η Νέα Δημοκρατία δεν έχει κανένα λόγο ούτε να προσφέρει συναίνεση, ούτε να μοιράζεται το πολιτικό κόστος με επιλογές που κατά γενική ομολογία οδηγούν σε ύφεση, όχι σε ανάπτυξη. Επιπροσθέτως, η απόφαση του Αντώνη Σαμαρά είναι να διατηρήσει ορατές αποστάσεις από την πενταετία Καραμανλή, στην προσπάθειά του να κτίσει αυτό που αποκαλεί “νέα Νέα Δημοκρατία”, συνεπώς θα ήταν πολιτικά αναξιόπιστο να στήριζε τον Παπανδρέου, την ώρα που δημόσια ασκεί κριτική στον Καραμανλή. Βεβαίως, ο Σαμαράς κάνει αυτό που πρέπει για τον ίδιο και το κόμμα του. Αλλά ο ΝεοΔημοκράτης, που βλέπει τη νέα του ηγεσία να μην στηρίζει την προηγούμενη -ο Κώστας Καραμανλής όπως αποδεικνύεται σε κάθε δημόσια εμφάνισή του σε κομματικές εκδηλώσεις είναι και σήμερα πολύ δημοφιλής στην πολιτική βάση του κόμματος- νιώθει ένα κενό. Αυτό το κενό έπρεπε να του το καλύψει ο λεγόμενος “παραταξιακός Τύπος”, ο οποίος θα μπορούσε από τη μια μεριά να καλύψει το συναισθηματικό κενό του ΝεοΔημοκράτη, αναδεικνύοντας τα θετικά της πενταετίας Καραμανλή κι από την άλλη να υποστηρίξει την απαραίτητη προσπάθεια του Σαμαρά να αλλάξει το DNA της Νέας Δημοκρατίας. Παραταξιακό Τύπο, όμως, η Νέα Δημοκρατία δεν έχει μετά τη Μεταπολίτευση. Ιστορικοί τίτλοι της παράταξης όπως η Απογευματινή κι η Βραδυνή, βρίσκονται σε παρατεταμένη απαξίωση. Άλλοι ιστορικοί τίτλοι όπως η Ακρόπολη και η Μεσημβρινή έκλεισαν εδώ και χρόνια. Ο Ελεύθερος Τύπος -μετά από σειρά περιπετειών- σήμερα αποτελεί ένα αμιγώς κομματικό έντυπο, που παίζει το ρόλο της ύστερης περιόδου Βουδούρη και ουσιαστικά λειτουργεί όχι ως εφημερίδα Αρχών της παράταξης, αλλά ως υποκατάστατο των κομματικών οργάνων. Έτσι, ελλείψει σημαντικών πυλώνων, όπως ο παραταξιακός Τύπος, ο μεν Σαμαράς κάνει αυτό που επιβάλλει η θέση και η αποστολή του, αλλά η πολιτική βάση της παράταξης ΔΕΝ καλύπτεται, ακριβώς διότι η πολιτική ούτε μονοδιάστατη είναι, ούτε προκύπτει από παρθενογεννέσεις. Η Νέα Δημοκρατία θα έχει πιθανότητες βιώσιμης ανόδου στην εξουσία -κι όχι θνησιγενούς, όπως το 1993 και το 2004- αν αποκτήσει σοβαρό, αξιόπιστο, σεμνό και ανυποχώρητο παραταξιακό Τύπο.-